Ο φαρμακοποιός είναι επαγγελματίας υγείας που ασχολείται με την παρασκευή, τη διακίνηση και την κλινική χρήση των φαρμάκων, ώστε να τα διαθέτει με ασφάλεια στους ασθενείς και να διασφαλίζει τη σωστή και ασφαλή χρήση τους. Επίσης, συχνά στο φαρμακείο παρέχει υπηρεσίες πρωτοβάθμιας υγείας (όπως εμβολιασμούς, μέτρηση αρτηριακής πίεσης και γλυκόζης αίματος, πρώτες βοήθειες κ.α.). Τέλος, αρκετοί φαρμακοποιοί δραστηριοποιούνται στον τομέα της Φαρμακευτικής βιομηχανίας και έρευνας.

Ο φαρμακοποιός κατανοεί πώς αλληλεπιδρούν τα φάρμακα με το σώμα και συμβουλεύει μεμονωμένα ασθενείς και υγειονομικούς φορείς σχετικά με τη δοσολογία των φαρμάκων, τις παρενέργειες και τον τρόπο λήψης τους. Ο φαρμακοποιός κάνει χρήση της εξειδικευμένης γνώσης του ώστε να παρέχει υπηρεσίες για όφελος των ασθενών, των υπόλοιπων λειτουργών της υγείας και των δημόσιων οργανισμών υγείας. Επίσης λόγω της επιστημονικής του συγκρότησης σαν υγειονομικός, είναι υπεύθυνος για την κάλυψη όχι μόνον φαρμακευτικών αλλά και υγειονομικών αναγκών των ασθενών, της τοπικής κοινότητας και της πολιτείας.

Ο κοινωνικός ρόλος του φαρμακοποιού είναι η κάλυψη των αναγκών του ασθενή που σχετίζονται με το φάρμακο. Στην περίπτωση που χρειάζεται, παρασκευάζει, διαθέτει και δίνει οδηγίες για την χρήση του φαρμάκου στον ασθενή, μέσα από μια εξατομικευμένη και εστιασμένη διαδικασία παροχής φροντίδας. Συμβουλεύει τόσο για την διατήρηση και βελτίωση της υγείας του ατόμου, όσο και για την επιλογή των κατάλληλων προϊόντων που χρειάζεται ο ασθενής ή /και ο ενδιαφερόμενος. Παρέχει επίσης υπεύθυνη πληροφόρηση και οδηγίες για την σωστή και ασφαλή χρήση των φαρμάκων και των διαφόρων παραφαρμακευτικών προϊόντων τα οποία διατίθενται στο φαρμακείο.

Ο φαρμακοποιός διαθέτει άριστη γνώση των φαρμάκων, του μηχανισμού δράσης τους, του τρόπου χειρισμού τους, των ανεπιθύμητων ενεργειών, των αλληλεπιδράσεων, της κινητικής και της τοξικότητας τους. Ταυτοχρόνως, διαθέτει γνώσεις θεραπευτικής και κατανοεί την παθολογική διαδικασία. Ορισμένες ειδικότητες φαρμακοποιών, όπως αυτή του κλινικού φαρμακοποιού, απαιτούν και άλλες ιδιότητες,π.χ. και γνώσεις γύρω από την απόκτηση και εκτίμηση φυσικών και εργαστηριακών δεδομένων. Επομένως, ο Φαρμακοποιός είναι ο μοναδικός ενδεδειγμένος επιστήμονας που μπορεί να εξασφαλίσει τον τρόπο με τον οποίο τα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη ωφέλεια, η ελάχιστη ανεπιθύμητη δράση και να αποφεύγονται αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.